اسپاسم عضلانی

اسپاسم عضلانی

اسپاسم عضلانی

اسپاسم عضلانی، یکی از شایع ترین دلایل کمردرد و درد گردن است که اغلب با درمان محافظه کارانه و بدون جراحی برطرف می‌شود. با این حال، علائمی وجود دارد که باید فوراً به پزشک مراجعه کنید.

گاهی ممکن است فقط سرتان را بچرخانید تا مطمئن شوید قبل از بیرون آمدن از پارکینگ همه چیز مرتب است یا شاید بعد از گذراندن ۹ ساعت پرواز، یک حرکت کششی خوب داشته باشید.اکنون شما دچار موج‌هایی از درد عضلانی، غیرقابل تحمل می‌شوید که پشت شما چنان درد می‌گیرد که به سختی می‌توانید بایستید. از آنجا که ماهیچه‌هایی که ستون فقرات را احاطه کرده و از آن پشتیبانی می‌کنند، از قدرتمندترین ماهیچه‌های بدن هستند، اسپاسم عضلات می‌تواند یکی از شایع ترین و دردناک‌ترین دلایل کمردرد باشد.

اسپاسم عضلانی چیست؟

یکی از مکانیسم‌های محافظت طبیعی و محافظ بدن، اسپاسم عضلانی یک انقباض غیر ارادی و پایدار فیبرهای عضلانی در پاسخ به آسیب یا التهاب است، چه در خود عضلات و چه در اعصابی که به آن‌ها خدمت می‌کند. در قسمت پشت، اسپاسم عضلانی همچنین ممکن است صدمه یا آسیب به یک ساختار ستون فقرات اساسی مانند مهره‌ها، دیسک‌ها یا لیگامان‌هایی را که مهره‌ها را به هم وصل می‌کند، نشان دهد.اسپاسم پشت ممکن است به دلایل مختلف رخ دهد: یک ضربه ناگهانی یا طولانی به ستون فقرات یا عضلات و بافتی که از آن پشتیبانی می‌کند مانند فشار یا نوعی دیگر از اختلالات که ممکن است باعث فشرده سازی یا تحریک عصب نخاعی شود.

علائم اسپاسم عضلانی چیست؟

علائم اسپاسم عضلانی چیست؟

علائم اصلی اسپاسم عضلانی به طور معمول شامل درد حاد کمر یا درد گردن است ، بسته به محل آسیب یا وضعیت ، همراه با احساس سفت شدن عضلات شدید، که ممکن است در “چرخه” هایی که در چند ثانیه به طول می‌انجامند رخ دهد. در مدت چند دقیقه.درد و سفتی در واقع یک هدف دو برابر است: محافظت از بافت‌ها و ساختارهای آسیب دیده از آسیب بیشتر با محدود کردن حرکت. علائم بعد از فعالیت بدنی به طور ناگهانی ظاهر می‌شوند و معمولاً بعد از یک دوره استراحت از بین می‌روند.

اسپاسم‌های عضلانی چگونه درمان می‌شوند؟

در بسیاری از موارد، اسپاسم عضلانی در طی چند روز یا چند هفته پس از طی دوره محافظه کارانه درمان، برطرف می‌شود، مشروط بر اینکه هیچ شرایط اساسی پزشکی یا ستون فقرات وجود نداشته باشد. در صورت تجربه فوراً با پزشک خود تماس بگیرید:تغییر در عملکرد روده و یا مثانه، منجر به بی‌اختیاری یا مشکل در کنترل حرکات روده می‌شود.ضعف عضلانی در بازوها یا پاها. احساس بی ثباتی هنگام راه رفتن یا کاهش تدریجی مسافتی که می‌توانید طی کنید.درد و بی حسی که به سمت پایین بازوها و یا پاها حرکت می‌کند، به خصوص وقتی که با عطسه، سرفه یا نشستن بدتر شود.دردی که هنگام خواب دراز می‌کشید یا شب شما را بیدار می‌کند.درد همراه با تب ، کاهش وزن یا علائم دیگر بیماری.اگر هیچ یک از موارد فوق موجود نیست، مواردی وجود دارد که می‌توانید به خودی خود انجام دهید تا عضلات دردناک خود را شل و تسکین داده و التهاباتی را که باعث ایجاد مشکل می‌شود کاهش دهید.داشتن فعالیت‌های روزمره و عادی زندگی در حالیکه سرعت و شدت آن کنترل شود برای جلوگیری از درد شما در وهله اول راه خوبی برای شروع روند بهبودی می‌باشد.

کمپرس سرد: برای ۷۲ ساعت اول بلافاصله پس از شروع اسپاسم عضلات، یک بسته یخ ، پد ژل سرد (یا یک کیسه سبزیجات منجمد) را در یک پارچه نازک بپوشانید تا از سرمازدگی جلوگیری شود و تا ۲۰ دقیقه چند بار روی ناحیه آسیب دیده بمالید. چند بار در روز گذاشتن یخ التهاب و تورم را کاهش می‌دهد، بافت را بی حس می‌کند. با این حال ، مواظب باشید که منطقه را بیش از حد یخ نگذارید زمان سرما درمانی طولانی تر از ۲۰ دقیقه به طور بالقوه می‌تواند باعث شود که عضلات حتی بیشتر سفت شوند یا بافت‌ها ملتهب تر شوند.

گرما درمانی

گرما درمانی: بعد از سه روز اول، می‌توانید استفاده از گرما را برای شل شدن سفتی عضلات و افزایش جریان خون شروع کنید. حداقل ۷۲ ساعت پس از شروع اسپاسم باعث می‌شود که تورم و التهاب اولیه کاهش یابد، و معمولاً گرمای مرطوب خشک ‌شود زیرا باعث کاهش احتمال کم آبی بدن می‌شود. منبع گرمای خوب شامل یک پد گرم یا گرمخانه یا یک حمام گرم ، جکوزی یا دوش هستند.

دردهای ضد التهابی: داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی مانند آسپیرین، ایبوپروفن، استامینوفن یا سدیم ناپروکسن سدیم می‌توانند درد، تورم و سفتی را کاهش دهند. تعدادی گزینه بدون نسخه و با نسخه وجود دارد. پزشک یا داروساز شما می‌تواند در تعیین بهترین گزینه برای شما کمک کننده باشد.

اگر مراقبت های محافظه کارانه کمکی نمی کند

اگر اسپاسم عضلانی شما فروکش نکرده است و درد و ناراحتی های دیگر در ارتباط با آن‌ها به میزان قابل توجهی پس از ۷۲ ساعت مراقبت از خود بهبود نیافته است، با خدمات درمانی خود تماس بگیرید، زیرا ممکن است یک بیماری اساسی و نخاعی وجود داشته باشد.

روش‌های درمانی که برای رفع درد و ناراحتی شما ممکن است توصیه شود شامل موارد زیر است:

ماساژ درمانی: ماساژ درمانی عملی برای اعمال فشار یا لرزش به بافت‌های نرم بدن مانند عضلات، بافت‌های همبند، تاندون‌ها، رباط‌ها و مفاصل است. با استفاده از فشار بافت عمیق و یا حرکات نوازش سطحی بیشتر، ممکن است در تمام یا بخشی از بدن برای شل شدن و شل شدن عضلات، مدیریت درد، بهبود گردش خون و بهبود استرس و تنش استفاده شود.

فیزیوتراپی

فیزیوتراپی: در طی فیزیوتراپی، درمان‌های مختلفی از قبیل کاربردهای گرما و سرما ، سونوگرافی، هیدروتراپی و ماساژ اغلب برای کاهش درد و سفتی ماهیچه‌ها انجام می‌شود. سونوگرافی شامل عبور یک گره از ناحیه دردناک، انتقال امواج صوتی با فرکانس بالا یا کم در اعماق عضلات، گرم کردن آن‌ها و افزایش گردش خون است. ورزش و حرکات کششی نیز ممکن است برای تقویت قدرت و افزایش دامنه حرکت و همچنین آموزش صحیح وضعیت استقرار و آرامش بدن تجویز شود. طب سوزنی شامل قرار دادن سوزن های استیل بسیار نازک از جنس استنلس استیل در پوست در مکان های خاصی است که تصور می‌شود با اندام های خاص و ساختارهای آناتومیکی در اعماق بدن از جمله ستون فقرات مطابقت دارد. در حالی که نظریه نحوه عملکرد طب سوزنی توسط تحقیقات مدرن تأیید نشده است، یک مکتب فکری این است که سوزن‌ها تحریک کننده عصب‌های عصبی تسکین دهنده درد، کاهش التهاب، افزایش گردش خون، کاهش تنش عضلات و درنهایت تسکین درد است. مراقبت کایروپراکتیک. مراقبت کایروپراکتیک به دنبال پیشگیری و درمان کمردرد و سایر مشکلات سلامتی از طریق اصلاح غلط نادرست یا سابولاکس در ستون فقرات از طریق تنظیم دستی ستون فقرات ، مؤلفه اصلی مراقبت از کایروپراکتیک است. سایر روش‌های کایروپراکتیک شامل تحریک عضلات ، TENS (تحریک عصب الکتریکی از راه پوست) ، سونوگرافی و یا یخ و گرما درمانی است. مراقبت کایروپراکتیک همچنین ممکن است شامل تمرین درمانی ، حرکات کششی و ماساژ درمانی باشد

جلوگیری از آسیب دیدگی مجدد 

برای جلوگیری از آسیب دیدگی مجدد کمر یا گردنتان  و امیدوارم از عود مجدد اسپاسم های عضلانی دردناک  جلوگیری و تقویت قدرت و انعطاف پذیری ماهیچه ها، تاندون ها و رباط ها که پشت و ستون فقرات شما را پشتیبانی می کنند ، مهم است.

این کار از طریق:

تمرینات منظم و قلبی عروقی با ضربات معمولی که کمر شما را خسته نمی‌کند و بر روی مفاصل آسان است، مانند دوچرخه سواری، پیاده روی یا شنا. اگر ورزش در خارج از خانه مقدور نیست، استفاده از یک تردمی ، دوچرخه ثابت را در نظر بگیرید. این موارد تقریباً در هر باشگاه ورزشی یافت می شود.

تمرین‌های تقویت کننده: با تهویه عضلات شکمی و پشتی برای حمایت از ستون فقرات ایجاد کنید.کشش ملایم برای بهبود و حفظ انعطاف پذیری. کشش همچنین به حفظ جریان خون مناسب به عضلات کمک می‌کند.برای برنامه‌های تقویت کننده پشت در سطح مبتدی ، متوسط ​​و پیشرفته ، این تمرینات را برای کمر و ستون فقرات بررسی کنید.لطفا توجه داشته باشید! اگر اسپاسم عضلانی فعال را تجربه می کنید ، لطفاً قبل از مشارکت در هر نوع ورزش یا برنامه کششی، حتی اگر قبلاً فعالت داشته‌اید، با پزشک خود مشورت کنید. هنگامی که ماهیچه‌ها، اعصاب و بافت‌های دیگر ملتهب هستند و در حال انقباض هستند، یا در مراحل اولیه بهبودی قرار دارند، مهم نیست که از دامنه حرکتی که برای رسیدگی آن‌ها آماده شده است تجاوز نکنید زیرا این ممکن است باعث آسیب بیشتر یا  یا طولانی شدن روند بهبودی شود.